هفت آسمون - صفحه اصلی
آخرین نوشته‌های انجمن
+ پاسخ به دنباله
نتایج 1 تا 3 ، از 3

دنباله: بیمــاری صـــرع چیســــت ؟!

  1. #1
    عضو اجتماع هم‌پروازی‌ها

     تاریخ عضویت
    Mar 2010
     محل سکونت
    لنــدن , بریتانیــای کبیـــر
     نوشته‌ها
    88
     تشکر
    58
    60 بار تشکر شده در 30 نوشته

    بیمــاری صـــرع چیســــت ؟!

    صرع چیست؟
    از زمان به وجود آمدن مرد و زن بر روی کره زمین صرع نیز وجود داشته است. در قدیم مردم صرع را به حالتی می گفتند که فرد کنترل خود را از دست داده بر زمین افتد و دست و پا زند، در حالی که امروزه ما انواع گوناگونی از صرع را شناخته ایم و می دانیم این حالت فقط یک نوع از صرع است.صرع یک بیماری نیست بلکه فقط نشانه ای است که می گوید گوشه ای از مغز کار خود را همیشه به خوبی انجام نمی دهد. وقتی مغز به طور طبیعی کار کند یک سری امواج الکتریکی از خود ایجاد می نماید که این امواج مانند الکتریسیته در مسیر اعصاب مغزی عبور می کند. در حالت تشنج یک جرقه الکتریسیته مانند برق در آسمان ایجاد می شود که این جرقه الکتریکی و طوفان الکتریکی بسته به محل خود در مغز علائم و نوع تشنج و صرع را تعیین می نماید."اپی لپسی" یا صرع حالتی است که یک سری از این تشنج ها و طوفانهای الکتریکی در مغز به طور مرتب و با فاصله زمانی خودبخود ایجاد شده و خاموش شوند.یک بار تشنج هیچ گاه صرع نیست بلکه دو تا سه بار تشنج می بایست رخ دهد تا پزشک تشخیص صرع را مطرح نماید.
    انواع صرع
    صرع عمومی (ژنرالیزه): این نوع صرع یا تشنج حالتی است که تمام مغز درگیر اختلال الکتریکی می گردد. فرد مبتلا در این حالت هوشیاری و آگاهی خود را از دست می دهد.
    انواع صرع عمومی عبارتند از:
    الف- صرع بزرگ: حمله تشنجی افراد مبتلا بیشتر به صورت از بین رفتن ناگهانی آگاهی، سقوط، زمین افتادن و دست و پا زدن است. در این حالت چشم ها بالا می رود، دهان کف می کند، چهره تیره می شود و گاه فرد بی اختیار ادرار پیدا می کند. حمله از چند ثانیه تا چند دقیقه طول می کشد و بدنبال آن فرد حالت خواب آلودگی پیدا کرده و به تدریج به هوش می آید.
    ب- صرع کوچک: در این حالت فقط چند ثانیه حالت مات زدگی، عدم هوشیاری و حرکات تکراری در لبها دیده می شود.
    صرع موضعی: در این نوع صرع فقط قسمتی از مغز درگیر می شود که دو نوع ساده و پیچیده دارد. در صرع موضعی ساده هوشیاری فرد تغییری پیدا نکرده و علائم عصبی موضعی رخ می دهد. در صرع موضعی مرکب و پیچیده به دنبال تشنجات موضعی ساده فرد هوشیاری خود را از دست داده و احتمالا به دنبال آن حمله بزرگ صرع به وقوع خواهد پیوست و یا دچار حالتهای روحی خاص می گردد.
    صرع مداوم: حمله صرع طولانی شده و یا پشت سر هم تکرار می شود و شخص مصروع در حین حملات بیهوش می ماند. صرع مداوم یک مورد اورژانس است و نیاز به کمکهای ویژه و درمان مخصوص دارد.
    علت صرع چیست؟
    خوب است ابتدا با نظر عوام در مورد علت صرع آشنا شویم. عده ای علت حمله را جن زدگی، سحر شدن توسط دیگران، آثار گناه، ضعف اعصاب و بیماری روانی می دانند. به همین دلیل توصیه های درمانی خاصی می کنند مثلا دور بیمار افتاده خط می کشند، به او نزدیک نمی شوند، دعا برای او می نویسند، به جن گیر مراجعه می کنند یا آب قند و چیزهای دیگر به وی می خورانند.اما صرع نوعی "اختلال در کار سلولهای مغزی" است که باعث پخش جریانهای مغزی اضافی به صورت ناگهانی و انتشار آن به سراسر مغز می شود.علت صرع گاه صدمه مغزی، ضربه، عفونت و گاه ارثی است. ضربه های دوران بارداری وارد شده بر جنین و فشار بر سر جنین هنگام زایمان، عفونتها و ضربه های پس از تولد و دوران کودکی، تصادفات و حوادثی که باعث ضربه مغزی می شود، عفونتهای مغزی و مننژیت ها همگی می توانند باعث ایجاد صرع شوند.
    شیوع صرع
    تخمین زده می شود که تقریبا ۵۰ میلیون نفر در جهان مبتلا به صرع هستند. نیمی از این تعداد یا درمان نشده و یا ناقص درمان می شوند. در کشور ما حدس زده میشود که بیش از یک میلیون بیمار مبتلا به صرع وجود داشته باشد.
    خطرهای حمله تشنجی
    بیماری صرع به خودی خود خطری ندارد، اما اگر آموزش و مراقبت دقیقی در مورد حمله های تشنجی صورت نگیرد می تواند خطرناک باشد. فردی که ناگهان می افتد و یا بیهوش می شود ممکن است دچار جراحت، شکستگی، ضربه مغزی و یا خفگی در آب و سوختگی با آتش شود. حملات تشنجی اگر درست معالجه نشود می تواند موجب صدمات جسمی، اجتماعی و روانی گردد.
    درمان صرع
    خوشبختانه صرع یک از درمان پذیرترین بیماریهای عصبی است و داروهای بسیاری برای درمان آن کشف و ساخته شده است. "فنوباربیتال" داروی قدیمی، سالم و موثری است که به خوبی وارد مغز شده و حملات تشنجی را پیشگیری و درمان می کند. "کاربامازپین"، "فنی توئین" و "پریمیدون" و "سدیم والپروات" نیز داروهای ضد تشنجی مناسبی هستند که البته همگی توسط متخصصین می بایست تجویز شوند. اگر نکات ذیل رعایت شود درمان کاملتر و مطمئنتر می شود:
    ۱- مصرف داروها منظم و مرتب باشد.
    ۲- حتی یکبار و یک روز هم داروها قطع نشود.
    ۳- درمان هر چه زودتر شروع شود.
    ۴- مقدار و دفعات مصرف روزانه دارو کافی کافی و مطابق روشهای علمی و نظر پزشکان معتبر و متخصص در این زمینه باشد.
    ۵- تا حد ممکن دارو با یک دارو باشد.
    ۶- با معاینات دوره ای و آزمایشات طبی از عوارض دارویی جلوگیری شود.
    ۷- تغذیه مناسب، استراحت، ورزشهای مناسب، مراقبت از لثه ها و مسواک فراموش نشود.
    طول مدت درمان کامل برای صرع در حدود ۳ تا ۵ سال است نشروط بر این که در طول این دوره حمله تشنجی تکرار نشود و نوار مغزی طبیعی شود. اگر در طول این دوره حمله ایجاد شود طول دوره بیشتر می شود و قطع دارو خطرناک است.
    برای شخصی که دچار حمله تشنجی شده چه باید کرد؟
    ۱- آرام باشید، نگران نشوید، دنبال کمک ندوید و داد و فریاد راه نیندازید.
    ۲- بیمار را از مکانها و اشیا خطرناک دور کنید.
    ۳- با باز کردن یقه لباس و آزاد کردن گردن و چرخانیدن سر یا شانه به یک طرف راه تنفس را آزاد کنید.
    ۴- از ریختن آب بر روی شخص، ریختن چیزی در دهانش و یا گرفتن دست و پای او خودداری کنید.
    ۵- پس از تمام شدن حمله صرع، به او بگویید که دلیل تشنج درست مصرف نکردن داروست و لازم است فوری با پزشک معالج خود تماس بگیرد.
    ۶- اگر حمله بیش از ۵ دقیقه طول کشید یا دوباره تکرار شد، ممکن است صرع مداوم باشد که بسیار خطرناک است، بنابراین او را فورا به پزشک برسانید.
    ۷- اگر تشنج همراه با تب است، بیماری فرد، صرع نیست اما حتما باید تب او را با پاشویه پائین آورد و بلافاصله وی را به پزشک رسانید تا اگر حملات طولانی و نوار مغزی غیرطبیعی بود تحت درمان قرار گیرد.
    پیشگیری
    اکثر علل صرع قابل پیشگیری هستند. سازمان جهانی بهداشت شش گام اساسی برای پیشگیری از ابتلا به صرع را بیان کرده است.
    ۶ گام اساسی در پیشگیری:
    ۱- مراقبتهای پیش از تولد
    ۲- زایمان بی خطر
    ۳- کنترل تب در کودکان
    ۵- کنترل بیماریهای عفونی و انگلی
    ۶- مشاوره ژنتیک
    موقعیت اجتماعی
    به خاطر داشته باشیم که به شخصیت مبتلایان احترام گذاشته، مانع تحصیل و اشتغال آنها نشویم، حقوق اجتماعی این افراد را مراعات کرده و همچنین برخورد ترحم آمیز با آنها نداشته باشیم.مبتلایان به صرع می توانند پس از مشاوره با پزشک ازدواج کنند، به درجات بالای اجتماعی برسند و شغل دلخواه خود را نیز داشته باشند و از یک زندگی طبیعی بهره مند باشند

  2. #2
    عضو اجتماع هم‌پروازی‌ها

     تاریخ عضویت
    Mar 2010
     محل سکونت
    لنــدن , بریتانیــای کبیـــر
     نوشته‌ها
    88
     تشکر
    58
    60 بار تشکر شده در 30 نوشته
    پیش فرض خانواده و کودک مبتلا به صرع
    وقتی تشخیص صرع برای یك كودك گذاشته میشود, والدین اغلب احساسات مختلفی را تجربه میكنند. احساس شوكه شدن , خشم , افسردگی, بی كفایتی , شرم و حتی گناه. آنان ممكن است از خود سوال كنند "چگونه این اتفاق افتاد؟! و چرا این اتفاق برای كودك ما افتاد؟! و مسئله مهمی كه باید به خاطر بسپاریم این است كه این واكنش ها طبیعی و نهایتا" گذرا هستند. خواندن مطلب و كسب اطلاعات در مورد صرع و نیز برقراری ارتباط و صحبت با سایر افرادی كه فرزندان مبتلا به صرع دارند, می تواند در ایجاد آرامش و اطمینان خاطر در والدین نقش موثری داشته باشد كه این امر با برقراری ارتباط با انجمن صرع و اعضا آن نیز مقدور است.تمام والدین می خواهند یك محیط سرشار از عشق و حمایتگرانه در خانه ایجاد كنند. جایی كه فرزندشان بتواند رشد كند و متكی به خود باشد. باید توجه داشت آنچه كه كودك مصروع در مورد بیماری خود در محیط خانه می آموزد تعیین كننده شخصیت وی در آینده است.كودكی كه یاد می گیرد از صرع بترسد, ممكن است در آینده فردی وابسته و رشد نیافته از نظر شخصیتی باشد وكودكی كه تشویق می شود ,تشنج خود را یك ناراحتی موقتی و گذرا بداند و در فعالیتهای سایر كودكان هم سن خود شركت داده میشودو كودكی كه یاد میگیرد در زندگی خانوادگی و اجتماعی شركت داشته باشد, شانس بیشتر ی دارد تا فردی مستقل و متكی به خود باشد.
    در مورد صرع با كودك خود برخورد صادقانه داشته باشید.
    در مورد صرع با كودك خود صادق باشید. توضیح ساده و در عین حال منطبق با واقعیت به كودك , از بیماریش بدهید تا كودك بداند ابتلای به صرع چیزی نیست كه بخاطر آن شرمنده و خجل باشد.والدین كودكان مصروع اغلب ذكر میكنند ایجاد محدودیت و قوانین برای كودكانشان مشكل است.توجه داشته باشید, ایجاد محدودیتهای زیاد منجر به كاهش اعتماد به نفس و ترسو شدن كودك می شود و از طرف دیگر ایجاد شرایطی كه در آن قوانین كمی برای كودك است , منجر به مشكلات رفتاری كودك میگردد.
    پس كودك خود را تشویق كنید :

    توقعات واقع گرایانه داشته باشد.
    احساسات خود را آزادانه بیان كند.
    صرع را با عنوان یك قسمت طبیعی از زندگی اش بپذیرد.
    راههایی بیابد كه صرع را برای دیگران توضیح دهد.
    در كنار صرع برای كسب موفقیتهای شخصی خود بكوشد.
    احساس كودك شما چیست؟
    كودك ممكن است نسبت به حملات تشنج و طرز تلقی سایر كودكان نگران باشد. یا ممكن است احساس گناه داشته و یا اینكه بترسد و بخاطر آنچه در حین حمله اتفاق می افتد تنبیه شود. در چنین مواقعی با توضیح اینكه آنچه اتفاق افتاده قسمتی از صرع می باشد, به وی آرامش داده و او را تشویق كنید تا خود را با آنچه كه دوست دارد, مشغول نماید. در مواردی كه دارو حملات را كنترل نمی كند بعضی كودكان تصور میكنند مقصر هستند از این نظر به آنان اطمینان دهیدوبه هر قیمیتی شده است مانع درك كودك از نگرانی شما در مورد تشنج وی شوید چرا كه به تدریج احساس اضطراب شما به كودك منتقل شده و اعتماد به نفس خود را از دست خواهد داد.
    سایر افراد خانواده :
    همانند هر بیماری مزمن , صرع میتواند روال عادی خانواده را به هم بزند. حملات تشنج غیر قابل پیش بینی هستند و میتوانند برنامه همه خانواده را مختل كنند. خواهران و برادران كودك ممكن است احساس كنند كه والدین آنها را فراموش كرده اند و حس حسادت نسبت به كودك مصروع داشته باشند. (چرا كه تصور میكنند والدین كودك مبتلا را بیشتر دوست دارند) آنها ممكن است دوران سختی را به دلیل استهزا دوستانشان تجربه كنند. در مدرسه طرز تلقی معلمان و رفتار سایر شاگردان , میتواند تمایل كودك را از رفتن به مدرسه تحت تاثیر قرار دهد.
    موارد ذیل میتواند به بهبود شرایط خانه و مدرسه كمك كند:

    ۱. یاد بگیرد ,كشف كند و شرایط و موقعیت های جدید را تجربه كند. ۱- در مورد صرع با سایر افراد خانواده صحبت كنید و سایر فرزندان خود را به سوال كردن در مورد این بیماری تشویق كنید. صرع وضعیتی است كه در رابطه با آن باورهای غلط و افسانه سازی وجود دارد. خصوصا" اینكه این موارد ممكن است توسط هم شاگردی های فرزندان سالم شما به آنها منتقل شود. مهم این است كه بلافاصله با روش مناسب , این باور غلط را از ذهن آنها بزدائید. ۲- سایر افراد خانواده را در دادن مسئولیت های خانوادگی به كودك مصروع (همانند سایرین) تشویق كنید. ۳- خواهر و برادر كودك را به عنوان نگهبان وی قرار ندهید. ۵- بگذارید كودك شما در فعالیتهایی كه دوست دارد (از جمله ورزش), شركت نماید .برخی متخصصان معتقدند كه خطر صدمات جسمی كمتر از صدمات روحی-روانی است كه با گفتن" تو به خاطر صرع نباید بازی كنی" به وی وارد میشود. به عبارت دیگر" كدام بدتر است؟! بازوی شكسته یا قلب شكسته؟!" ۴-وقتی كودك شما, عصبانی میشود , هیچگاه تسلیم نشوید. همان مقرراتی را اعمال كنید كه با سایر كودكانتان انجام میدهید. با توجه باینكه بیمار یك فرد عادی تلقی میگردد , به فرزند خود بیش از حد محبت نكنید و سعی كنید در تربیت او قاطع باشید. What is worse, a broken arm or a broken heart?!

    ۶- با معلم كودك در ابتدای هر سال تحصیلی ملاقات كرده و نه تنها در رابطه با بیماری و داروهای مصرفی كودك, بلكه همچنین در مورد رشد و نمو اجتماعی وی نیز صحبت كنید.هرگز صرع فرزند خود را از اولیا مدرسه پنهان ننمائید زیرا عواقب عدم اطلاع مسئولین مدرسه متوجه فرزند شما خواهد بود.
    با تشكر از خانم دکترپروین پورطاهریان :1:

  3. #3
    عضو اجتماع هم‌پروازی‌ها

     تاریخ عضویت
    Mar 2010
     محل سکونت
    لنــدن , بریتانیــای کبیـــر
     نوشته‌ها
    88
     تشکر
    58
    60 بار تشکر شده در 30 نوشته

    پیش فرض

    تعریف های دیگـــــر :

    بیماری صرع یا حملات مکرر تشنج
    تعریف

    صرع یک بیماری است که با تشنجات مکرر در یک دوره زمانی خود را نشان می دهد. تشنج به یک حمله ناگهانی در فعالیت الکتریکی مغز اطلاق می شود که می تواند باعث کاهش هوشیاری، حرکات مکرر و انقباضات عضلانی و گاهی اختلالات حس شود. ۲۵% موارد صرع در سنین قبل از ۵ سالگی بروز کرده و ۵۰% موارد آن قبل از ۲۵ سالگی خود را نشان می دهند. و موروثی می باشند که در خانواده های خاصی شیوع بالاتری را دارند.



    دلایل ایجاد صرع

    مغز در حقیقت از مجموعه ای از سلولهای عصبی بنام « نورون » تشکیل شده است و افکار، احساسات و اعمال فرد تحت کنترل مغز است و این فعالیتها توسط تکانه های الکتروشیمیائی صورت می گیرد، سلولهای عصبی حدود ۸۰ بار در ثانیه از خود سیگنال صادر می کنند ولی، شرایط مختلف و محرکهای متفاوتی باعث می شوند سلولهای عصبی حدود ۵۰۰ بار در ثانیه تولید سیگنال کنند. در حدود ۷۰-۵۰ در صد موراد صرع، که علت تولید این سیگنهالهای که غیرطبیعی مشخص نیست که به این نوع صرع « صرع با علت نامشخص » می گویند. سایر موارد صرع البته درصد کمتری از موارد بیماری را تشکیل می دهند. تا حدی علت شناخته شده ای دارند. مثلاً بعضی از انواع صرع در اثر « آسیب مغزی » در بدو تولد بوجود می آیند که این آسیب ها می توانند در اثر کاهش اکسیژن رسانی به مغز ، ضربه به سر یا خونریزی شدید، عدم تطابق و سازگاری خون مادر و بچه، عفونت ( قبل، حین و بلافاصله بعد از تولد) بوجود آیند. بعضی از انواع صرع نیز ارثی می باشند مثل « صرع میوکلونیک جوانان ». سایر علل ایجاد صرع مثل ضربه به سر، استفاده زیاد از الکل ، نقایص مادرزادی ، التهاب بافت مغز یا نخاع ، بیماریهائی مثل سرخک ، اوریون و دیفتری ، استنشاق و یا خوردن مواد سمی مثل سرب، جیوه و یا مونواکسید کربن و یا قطع ناگهانی داروهای ضد صرع می باشد. صرع همچنین یکی از علائم سایر بیماریها مثل فلج مغزی، نورو فیبروز ماتوز، کمبود پیروات و یا اوتیسم … می باشد. حملات صرع
    می تواند در اثر مواجهه با نورهای درخشان، بازیهای ویدئوئی، صداهای تکراری، کمبود خواب، مصرف زیاد الکل ، استرس ، سیگار و تغییرات هورمونی مثلاً در هنگام قاعدگی بروز نمایند.


    صرع چه علائمی دارد؟

    علائم تشنجات صرعی به ناحیه ای از مغز که تحت تأثیر سیگنالهای غیر طبیعی قرار می گیرد بستگی دارد. مغز به دو نیمکره تقسیم می شود و هر نیمکره نیز از چهار قسمت اصلی تشکیل شده است بنامهای قسمت پیشانی، گیجگاهی بالای سری یا آهیانه و پس سری.

    قسمت پیشانی، رفتارهای حرکتی ما را کنترل می کنند مثل صحبت کردن ، فکر کردن و طرح و برنامه ریختن و همچنین خلق و خوی فرد و صرع این ناحیه شامل یک گروه تشنجات کوتاه است که سریعاً آغاز شده و ناگهان اتمام می یابند.

    قسمت آهیانه یا بالای سری دریافت کننده ورودی های حس بدن بوده و آنها را تفسیر کرده و حرکات بدن را کنترل می کند . صرع این ناحیه تمایل دارد که به سایر نقاط مغز گشترش می یابد.

    قسمت پس سری که تفسیر ورودی های بینائی را بر عهده دارد، در صورت درگیری آن و ایجاد تشنج در این کانون، با شاهد توهمات بینائی، چشمک زدنهای سریع و پلک زدنهای مکرر و سایر علائم مربوط به چشم خواهیم بود. قسمت گیجگاهی در حافظه و احساسات دخالت دارد و صرع این ناحیه که معمولاً در دوران کودکی آغاز می شود معمولاً قبل از شروع حمله صرع ، یک علائم آگاه کننده ( بنام Aura) که ممکن است بینائی، شنوائی، حس چشائی و … باشد رخ می دهند و سپس فرد حمله را تجربه می کند. بسته به اینکه کدام قسمت مغز درگیر باشد علائم ممکن است حرکتی باشد ( مثل حرکات شدید ناگهانی قسمتی از بدن ) و یا حسی باشد مثل احساس مور مور و خواب رفتگی در یک سمت بدن و یا علائم بینائی که مثلاً فرد چیزهائی را می بیند که واقعاً وجود نداشته و بقیه آنها را نمی بینند و یا علائم شنوائی که فرد صدای شخصی یا موسیقی و … را بصورت خیالی می شنود. تشنج می تواند همچنین باعث اختلال هوشیاری ، تهوع و فشارهای احساسی به فرد شود.

    از نظر طبی، صرع به انواع زیادی تقسیم می شود که در این مختصر نمی توان به آنها پرداخت ولی چند نوع مهم آنها را توضیح می دهیم. یک نوع مهم صرع که بنام « صرع بزرگ » یا Mal – Grand نامیده می شود. در این صرع که معمولاً ابتدا سیگنالهای غیر طبیعی مغزی محدود به یک قسمت کوچک مغزی باشند، سریعاً به تمام مغز منتشر می شوند، و فرد پس از یک فریاد بلند بیهوش شده و روی زمین می افتد و در حالیکه هوشیار نیست، بدنش کاملاً سفت شده و حدود ۳۰ ثانیه در این حالت باقی می ماند. پس از این مرحله برای حدود ۶۰-۳۰ ثانیه بدن دچار انقباضات و رفع انقباض بصورت مکرر می شود. در طول تشنج بیمار سر خود را به یک طرف منحرف کرده و دندانهای خود را محکم به هم فشار می دهد و ممکن است دچار بی اختیاری ادرار یا مدفوع شود. همچنین ممکن است، فرد دچار اختلال تنفس شود که در این صورت ممکن است، پوست آنها در اثر کمبود اکسیژن به رنگ آبی متمایل شود. فرد مبتلا پس از اتمام حمله صرع و در حالیکه در حال بازگشت به حالت هوشیاری می باشد، ممکن است دچار سردرد، درد عضلانی و ضعف در دستها و پاها بوده و شدیداً احساس خستگی کند.

    نوع دیگر صرع که بنام صرع کوچک یا Mal –Petiet معروف است معمولاً حوالی سن ۴ سالگی آغاز می شود و مدت آن حدود ۲۰-۱۵ ثانیه است . همچنین بیمار ممکن است برای مدت کوتاهی هوشیاری خود را از دست بدهد. کودک در این حالت بسیار ساکت بوده و حرکاتی مثل چشمک زدن ، خیره شدن و یا حرکات لب را از خود بروز می دهد. معمولاً کودک به سرعت به حالت نرمال باز گشته و فعالیت خود را از سر می گیرد، بدون اینکه از زمان تشنج چیزی به خاطر آورد. البته این نوع تشنج در دوران بلوغ و جوانی معمولاً متوقف می شود ولی اگر درمان نشود ، بیمار می تواند تا روزانه ۱۰۰ حمله بیماری را تجربه کند و بعضی از این کودکان ممکن است نهایتاً به صرع بزرگ مبتلا شوند.

    صرع قسمت گیجگاهی مغز نیز قبلاً توضیح داده شده و به آن تشنج حرکتی _ روانی نیز اطلاق می شود ( زیرا هم هوشیاری و هم فعالیتهای حرکتی را درگیر می کند ) ابتدا با یک مقدمه
    (Aura) که ممکن است حس چشائی ، شنوائی بویائی … باشد مثلاً فرد ابتدا احساس می کند دارد صدائی را می شنود و سپس وارد فاز اصلی تشنج می شود که ممکن است در این حالت بین ۲-۱ دقیقه کاملاً حالت گیجی پیدا کند و پس از اتمام حمله نیز حالت نیز تلو تلو خوردن، صداهای نامفهوم از خود بروز داده و در مقابل هر گونه کمکی مقاومت می کند.


    یک حالت دیگر حملات تشنجی که می تواند تهدید کننده حیات باشد، « صرع مداوم » است که در آن بیمار برای مدت ۳۰ دقیقه دچار حملات صرعی شده که در بین حملات نیز به هوش نمی آید و مکرر دچار تشنج می شود.

    در این نوع صرع، بیمار هوشیاری خود را از دست داده، تنفس وی مشکل شده و دچار انقباضات شدید عضلانی می شود و ممکن است برای قطع حملات تشنجی وی مجبور به بیهوش کردن بیمار بشوند.

    در نوع دیگر صرع که بنام « صرع بدون حرکت » یا « حملات افتان » معروف است ،بیمار بطور ناگهانی برزمین می افتد و معمولاً این صرع در کودکان دیده می شود و یک دوره کوتاه هم هوشیاری خود را از دست داده و چیزی از محیط اطراف را درک نمی کنند.

    چگونه بیماری تشخیص داده می شود؟

    برای تشخیص بیماری معمولاً از تاریخچه ای که بیمار یا همراهان با توصیف حملات بیماری به پزشک می دهند، در کنار انجام یک آزمایش « الکترو انسفالوگرام » یا « نوار مغز » نامیده می شود، استفاده می گردد در نوار مغز چندین الکترود در مکانهای مختلف سر بیمار قرار داده شده و فعالیت الکتریکی مغز در آن نواحی اندازه گیری می شود و نوار مغز طولانی مدت و یا نوار مغز ویدئوئی از وی گرفته می شود تا امواج غیر طبیعی مشخص گردد. البته اگر پزشک به صرع مشکوک شود علاوه بر نوار مغز برای پی بردن به دلیل صرع ممکن است آزمایشات خونی برای چک کردن قند خون ، کلسیم ، سدیم و یا آزمایشاتی که عملکرد کلیه یا کبد را می سنجند و اندازه گیری تعداد گلبولهای سفید خون انجام شوند.

    گاهی نیز نوار قلب برای چک کردن ریتم قلب و پی بردن به ریتمهای غیر طبیعی قلب درخواست می شود. CT اسکن و یا MRI نیز برای تشخیص تومور مغزی و یا علائم سکته مغزی و آسیب به بافت مغز استفاده می شوند.

    بررسی مایع مغزی نخاعی نیز برای بررسی عفونت مغزی ممکن است لازم باشد.

    با کمک تستهای فوق پزشک برای نوع درمان و طول دوره درمان بیمار تصمیم گیری خواهد کرد.

    چگونه صرع درمان می شود؟

    فردی که در حال تشنج است نمی توان حرکات او را مهار کرد. توصیه پزشکان در این حالت شل کردن و باز کردن دکمه های لباس، دور کردن هرگونه جسم نوک تیز و سفت از نزدیکی بیمار در حال تشنج است تا به خود صدمه ای نزند. گرچه نباید چیزی را در داخل دهان فرد در حال تشنج قرار داد ولی اگر بیمار در حال تشنج محکم زبان خود را گاز گرفته است می توان یک پارچه را چند تا کرد و بین دندان و زبان بیمار قرار داد تا از صدمه بیشتر به زبان بیمار جلوگیری شود. چرخاندن سر بیمار به یک طرف نیز باعث می شود. که تنفس بیمار راحت تر صورت گیرد. گاهی نیز تشنج در اثر یک مشکل زمینه ای پزشکی ایجاد شده ( مثلاً کاهش قند خون ) که با رفع آن ، تشنج نیز بر طرف می گردد، ولی صرع کلاً با داروهای ضد صرع کنترل می شود. بعضی از بیماران با یک یا چند دارو کنترل
    می شوند. بیشترین داروهای مورد استفاده در درمان بیماری صرع عبارتند از : فنی توئین، کاربامازپین، فنو باربیتال، پریمیدون، والپوریک اسید، کلونازپام ، و اتوسوکسامید . بیمارانی که از داروهای ضد صرع استفاده می کنند باید بطور مرتب ویزیت شده و سطوح خونی داروهای آنها چک شود و همچنین عوارض مثل گیجی، تنبلی و خستگی، پر فعالیتی، حرکات غیر قابل کنترل چشم ، مشکلات گفتاری یا بینائی ، تهوع و استفراغ و اختلال خواب بررسی شوند.


    صرع مداوم نیز ابتدا توسط داروهائی مثل دیازپام ، فنی توئین،فنو باربیتال درمان می شود و اگر به اینها جواب نداد، سایر اقدامات توسط پزشک انجام خواهد شد. اگر تشنج بعلت کاهش قند خون ایجاد شده باشد با تزریق محلول گلوکز وریدی ، تشنج رفع خواهد شد.

    جراحی و درمان صرع وقتی مورد استفاده قرار می گیرد که توسط دارو صرع کنترل نشود
    (صرع غیر قابل مهار) و یا اینکه عوارض درمان داروئی زیاد بوده و ادامه درمان به این علت ممکن نباشد. مؤثرترین جراحی در درمان صرع وقتی انجام می گیرد که پزشک بتواند کاملاً نقطه درگیر در مغز را پیدا کرده و بداند در کدام قسمت مغز اختلال ایجاد شده است و آن ضایعه ( که مثلاً می تواند یک تومور باشد) را بدون آسیب زیاد به بافت نرمال اطراف آن بیرون آورد. علاوه بر اعمال جراحی که ضایعه را جراحی می کنند، در صرعهای مربوط به قسمت گیجگاهی که قبلاً توضیح داده شده، برداشتن قسمتی از مغز در ناحیه گیجگاهی باعث کنتر ل ۸۰-۷۵ درصد این نوع صرع می شود ولی با توجه به اینکه این قسمت مغز تا حدی مسؤول حافظه و احساسات است، بعضی از بیماران پس از عمل مشکلات حافظه و گفتار پیدا می کنند. در صرعهای که شدید بوده و فعالیت الکتریکی غیرطبیعی در بیشتر نقاط مغز گسترده است از عمل جراحی برداشتن یک نیمکره مغز (Hemispheretomy ) انجام می شود که بیشتر در نوزادان و کودکان با مشکلات و اختلالات مغزی از هنگام تولد یا بفاصله کمی پس از تولد درگیر آن بوده اند، صورت می گیرد.


    گاهی اوقات نیز برای کنترل صرع ، رابط بین دو نیم کره مغزی را جراحی کرده و برمی دارند که به این عملCorpus Callostomy می گویند. البته ابتدا ۳/۲ از فیبرهای عصبی رابط بین دو نیمکره را نابود کرده و ۳/۱ آنرا باقی می گذارند ولی اگر این روش جواب نداد، ۳/۱ باقمانده را نیز باقیمانده را نیز برمی دارند.

    امروزه روشهای دیگری نیز ممکن است برای کنترل صرع استفاده شود. از جمله استفاده از یک دستگاه کوچک که در طرف بالا و چپ قفسه سینه کار گذاشته می شود و باعث « تحریک عصب واگ » یا [Vagus nerve stimulation(VNS)] می شود. عصب واگ که عصب دهم مغزی است باعث کنترل تنفس،ضربان قلب، بلع، صحبت کردن، هضم غذا و چندین کار دیگر می شود.این دستگاه بطور دوره ای این عصب را تحریک می کند و نشان داده شده که در پیشگیری و یا حداقل کوتا ه کردن دوره تشنج بعضی افراد مؤثر است.

    سایر روشها نیز ممکن است حداقل بطور نسبی باعث کنترل صرع شوند از جمله ، تن آرامی
    (Relaxation)، بیوفیدبک ، طب سوزنی، طب فشاری و یا تغییر در رژیم غذائی است.


    چند نکته مهم برای افراد مبتلا به صرع

    این افراد برای پیشگیری از حملات صرع بهتر است یک رژیم غذائی سالم، خواب کافی و سطوح استرس پائین داشته باشند. همچنین از آنجا که که تب ممکن است ، ایجاد تشنج کند، با اولین علائم بیماری داورهای ضدتب باید تجویز شود. اگر تشنج شما با مقدمه (Aura) شروع می شود و به شما حالتی دست می دهد که می فهمید تا چند لحظه دیگر تشنج خواهید کرد، سریعاً خود را به یک مکان امن رسانده و در حالت درازکش قرار گرفته تا تشنج شما تمام شود. به اطرافیان خود بیاموزید که هنگامیکه شما را در حال تشنج دیدند، چکار کنند و چه اقداماتی را انجام دهند. همچنین بعضی از روشها را هرگز به تنهائی انجام ندهید ، مثل شنا کردن یا دوچرخه سواری تا در صورت بروز حادثه کسی بتواند شما را نجات دهد. در هنگام ورزشهائی مثل دوچرخه سواری، اسکیت سواری ، موتور سواری و … حتماً کلاه ایمنی بر سر بگذارید.


+ پاسخ به دنباله

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید دنباله جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید نوشته‌های خود را ویرایش کنید